Vroeger werd je wel eens raar aangekeken op een verjaardag als je zei dat je op de kerncentrale werkt. Dat is nu wel voorbij, mensen vinden kernenergie weer interessant. De toekomst ziet er voor deze techniek goed uit. Uranium om splijtstof te maken is er volop en komt overal voor. De techniek is zeer veilig en er komen nieuwe generaties kerncentrales in het vizier die nog minder afval maken of zelfs draaien op het afval van andere kerncentrales. Met een klein beetje uranium maak je erg veel energie en vrij weinig afval. Broeikasgassen komen helemaal niet vrij uit een kerncentrale. In Nederland gaat ‘Borssele’ door tot 2034.

In een kerncentrale draait alles om de veiligheid. Er is veel geleerd van incidenten en ongelukken uit het verleden. De veiligheidscultuur wordt gevoed door een cyclus van ‘continu verbeteren’. Als er ergens veiligheidsverbeteringen mogelijk zijn, zal EPZ die doorvoeren.
Veiligheid betekent ook: kritisch zijn naar jezelf. EPZ vindt het belangrijk dat medewerkers kritisch zijn op de dagelijkse gang van zaken en ook goed kunnen omgaan met kritiek die ze zelf krijgen. Er is altijd wel een controlerende instantie over de vloer.

Tenslotte zijn er uitgebreide (simulator)trainingen om incidenten en scenario’s te oefenen. Zowel met techniek als met de bediening wordt altijd eerst rekening gehouden met de veiligheid, pas daarna komen kosten en opbrengsten aan bod.

Kolenenergie: In de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw dachten we nog dat kolenenergie langzaam zou verdwijnen. Inmiddels ziet de wereld er heel anders uit. China en India komen op als grootmachten en Rusland is een heel andere rol gaan spelen in de wereld. Olie en gasreserves zijn vaak in handen van instabiele staten. Steenkolen komen in grote hoeveelheden in alle delen van de wereld voor. Dat maakt steenkolen opnieuw tot een strategische brandstof: goedkoop en met een stabiel aanbod.

Daarom hebben we fors geïnvesteerd in onze kolencentrale. Deze eenheid heeft een geschiedenis van voortdurende aanpassing aan nieuwe eisen. Hij is gebouwd als oliegestookte centrale, met de voortdurend hoge olieprijs bleek hij niet rendabel. Daarom is hij in de jaren tachtig omgebouwd tot kolencentrale. Omdat het milieu toen steeds meer een issue werd, is hij daarna telkens aangepast met nieuwe milieutechniek.

De laatste revisie is nog maar een paar jaar oud. Nu worden rookgassen bijna volledig gezuiverd en zit deze centrale in een toppositie met milieutechnologie. Met de toevoeging van een DeNOx-installatie (superkatalysator), een Rookgasontzwavelingsinstallatie, stoffilters en allerlei meet- en regelapparatuur is het een complexe, technische en vooral dynamische werkomgeving die zeker tot 2021 blijft bestaan.

Nieuwe uitdagingen komen er ook aan: het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen (kooldioxide). Nu gebeurt dat hoofdzakelijk door technische aanpassingen zodat er duurzame (bio-)brandstoffen kunnen worden ingezet. Maar wie weet wat de toekomst brengt. Er wordt volop onderzoek gedaan naar technische mogelijkheden om kooldioxide af te vangen of op te slaan.